Rutkay Aziz gibi usta bir sanatçının kızı olmanın avantajlarını yaşıyor musunuz?

Oyunculuk mesleğini seçmemi babama borçluyum. Babam benim idolümdü. Ona hayrandım küçükken, şimdi de öyle. Varsın beni 'Rutkay Aziz'in kızı Doğa' olarak ansınlar, bundan daha gurur verici bir şey olabilir mi?

Konservatuarda tiyatro eğitimi aldınız... Birçok dizide de başarı yakalamanıza rağmen sadece bir-iki sinema filmi çevirdiniz, neden?

Evet, başrolde yer aldığım ilk filmim 'Gen', onun öncesinde birkaç filmde ufak rollerde yer aldım. 'Gen'den sonra 'Bir İhtimal Daha Var'da çok usta isimlerle beraber çalıştım. Sinema oyunculuğu adına bu iki deneyim bana çok şey kattı. Açıkçası ilk filme kadar çekimser bakıyordum sinemaya. Hafif bir korku vardı. Tiyatro oyunculuğu yapan biri bu korkuyu yaşar mı, ben yaşadım. Şimdilerde böyle bir çekimserliğim kalmadı.

Eleştirilmekten hoşlanmadığınızı duydum. Gerçekten karşınızdakinin size karşı eleştirel bir tutum sergilemesi sizi sıkıyor mu?

Ben de size sorayım o zaman, " Kimi sıkmaz ki!" Annemiz, babamız bile bizi eleştirdiklerinde kızmaz mıyız?

Ki onlar çoğu zaman da haklıdır. Bu gerçeği bilmemize rağmen hoş karşılamayız eleştiriyi. Ustalarımın beni eleştirmesine bozulurum ama bu bozukluk kendimedir aslında.

İnsan psikolojisi böyle değil midir?

7'sinde de böyle, 70'inde de... Şunu vurgulamadan da geçemeyeceğim; bu meslekle ilgili hiçbir şey bilmeyenlerin ya da çok az bilgisi olduğu halde böbürlenenlerin eleştirilerine ise hiç dayanamıyorum.

İLK GÖZAĞRIM TİYATRO

Tiyatro ve sinema... Hangisi size daha yakın?

Bunun cevabı çok zor aslında. Tiyatro, ülkemizde maalesef fazla ilgi görmediği için pek tanınma şansınız yok. Dizi ve sinema projeleri sayesinde insanlara ulaşıyorsunuz. Ama çoğu aktör ve aktrist gibi benim de ilk gözağrım tiyatro. Hemen her oyuncuda var olan popüler olma kaygısını yendiğim anda, kendimi tamamen tiyatro sanatına adamayı düşünüyorum.

MACERACI DEĞİLİM KONFORA DÜŞKÜNÜM

Sanatın başka dallarıyla uğraşıyor musunuz, hobileriniz neler?

Resim yapıyorum ama profesyonel anlamda değil.

Resimlerimi başta ailem olmak üzere beğenen çok ama nedense ben pek beğenmiyorum. Sporla aram çok iyi. 7-8 sene binicilik sporuyla ilgilendim. Yüzüyorum, kayak ve fitness yapıyorum. Belki de spor sayesinde gece hayatına hiçbir zaman sıcak bakmadım.

İlginç ve zor olan sporları yapıyorsunuz... Maceracı özelliğinizi mi yansıtıyor bunlar?

Aslında hayır... Maceracı değilimdir. Konforu severim, rahat olmalıyım. Belki de böyle düşünmemin nedeni 17 yaşından beri yalnız yaşıyor olmamdır. İnsan o yaşlarda her işi kendi yapmak durumunda kalınca, belli bir süre sonra usanıyor. Uzun yıllar Ankara gibi pek hareketli olmayan bir şehirde yaşamış olmam da hayata 'macera' gözüyle bakmamı engellemiştir kim bilir?

Engin AYTAŞ / İSTANBUL